Meta bouwt een nieuwe onderzeese internetkabel door de Atlantische Oceaan die meer data moet vervoeren dan welke oceaankabel tot nu toe. De kabel heet Petal, is ongeveer 7.000 kilometer lang en verbindt de Verenigde Staten met de Atlantische kust van Frankrijk. De ontwerpcapaciteit bedraagt 1 petabit per seconde. Meta maakte het project op 21 september 2026 bekend en verwacht dat de verbinding in 2029 operationeel is.
Interessanter dan het getal is de techniek erachter. Meta stopt niet simpelweg meer glasvezels in de kabel, maar gebruikt vezels met twee kernen per vezel. Op een trans-oceanische route is dat nooit eerder gedaan.
Wie bouwt Petal en waar komt de kabel aan land?
Veel zeekabels worden gefinancierd door een consortium van telecombedrijven. Petal is een project dat Meta zelf ontwikkelt en beheert. De taken zijn als volgt verdeeld:
| Bedrijf | Rol |
|---|---|
| Meta | Ontwikkeling en beheer |
| NEC (Japan) | Ontwerp, repeaters, productie en aanleg |
| Sumitomo Electric (Japan) | Glasvezel met twee kernen en weinig verlies |
| Orange (Frankrijk) | Ondersteuning bij de aanlanding in Frankrijk |
Waar de kabel precies aan land komt, heeft Meta niet gezegd, niet in de VS en niet in Frankrijk. Volgens Submarine Networks verzorgt Orange het landingsstation en de verbinding over land naar grote Europese datacenterhubs. Welke hubs dat zijn, is niet bekendgemaakt. Ook de kosten en de start van de aanleg zijn niet gecommuniceerd.
Hoeveel is 1 petabit per seconde eigenlijk?
Een petabit is 1.000 terabit. Meta zelf vergelijkt het met genoeg bandbreedte om ongeveer driekwart van de wereldbevolking tegelijk muziek te laten streamen. Nuttiger is de vergelijking met de eerdere Atlantische kabels van het bedrijf: elke generatie ging een stap verder, en Petal verdubbelt de capaciteit van Anjana.
| Kabel | Route | In gebruik | Vezelparen | Capaciteit |
|---|---|---|---|---|
| Marea | VS–Spanje | 2018 | 8 | ca. 200 Tbit/s |
| Amitié | VS–VK/Frankrijk | 2023 | 16 | 320 Tbit/s |
| Anjana | VS–Spanje | 2025 | 24 | ca. 500 Tbit/s |
| Petal | VS–Frankrijk | 2029 (gepland) | 24 (elk met twee kernen) | 1.000 Tbit/s |
Het aantal vezelparen komt uit de technische blog van Meta, de capaciteit van Marea en Amitié uit het overzicht van Submarine Networks. Amitié is niet alleen van Meta; het bedrijf deelt die kabel met andere partijen.
Waarom twee kernen per vezel?
Bij een oceaankabel is stroom de beperkende factor. Onderweg op de zeebodem versterken repeaters het lichtsignaal. Die krijgen hun stroom via de kabel zelf vanaf de kuststations, en de spanning daarvan heeft een maximum. Meer vezelparen betekent meer versterkers en dus meer vermogen.
Door twee lichtpaden in één vezel te laten lopen, omzeilt Meta dat probleem. De belangrijkste technische gegevens volgens het bedrijf:
- 24 vezelparen met twee kernen, vergelijkbaar met een klassiek systeem van 48 paren;
- een buitendiameter van 125 micrometer, net als gewone glasvezel, zodat productie en kabelopbouw nauwelijks veranderen;
- ongeveer 100 repeaters met elk 96 versterkers;
- voeding binnen de 18 kilovolt die huidige systemen gebruiken;
- de twee kernen zenden in tegengestelde richting, om onderlinge storing zo klein mogelijk te houden.
Meta spreekt van de grootste generatiesprong ooit bij kabels met repeaters. Of dat klopt, blijkt pas als het systeem draait.
Wat betekent Petal voor Nederland en België?
Petal komt niet aan land in Nederland of België. Toch is de kabel ook voor Nederlandse en Vlaamse internetgebruikers niet onbelangrijk. Veel verkeer tussen Europa en Noord-Amerika loopt via kabels die in Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Ierland of Spanje aanlanden, en gaat daarna over land verder, bijvoorbeeld naar knooppunten in Amsterdam. Of het verkeer van Petal ook die kant op gaat, heeft Meta niet gezegd. Snellere diensten of een lagere vertraging voor eindgebruikers belooft het bedrijf evenmin: de belangrijkste reden is volgens Meta de groei van AI en het dataverkeer tussen de eigen datacenters.
Voor Nederland heeft Meta een bijzondere voorgeschiedenis. Het bedrijf wilde in Zeewolde een groot datacenter bouwen, maar zag daar in 2022 na veel politieke weerstand van af. De datacenters die Meta in Europa gebruikt, staan elders, en Petal past in dat beeld: de infrastructuur van het bedrijf loopt om de Lage Landen heen.
Dan is er nog de veiligheid. Na schade aan kabels in de Oostzee presenteerde de Europese Commissie in februari 2025 een actieplan voor de veiligheid van onderzeese kabels, gericht op preventie, detectie, sneller herstel en afschrikking. Voor landen aan de Noordzee, waar veel data- en stroomkabels liggen, is dat een actueel thema. Elke extra verbinding maakt het netwerk robuuster bij storingen. Tegelijk komt een steeds groter deel van de ruggengraat van internet in handen van enkele Amerikaanse techbedrijven, wat past in het bredere Europese debat over digitale soevereiniteit, net als de discussie over ASML en de Europese Chips Act.
Achtergrond: techreuzen bouwen hun eigen datasnelwegen
Meta heeft in meer dan twintig zeekabelprojecten geïnvesteerd. Marea, samen met Microsoft gebouwd en sinds 2018 in gebruik, loopt van Virginia naar Bilbao; daarna volgden Amitié en Anjana. Ook Google en Amazon bezitten eigen kabels. Dezelfde ambitie is elders zichtbaar: Google wil met Project Suncatcher zelfs AI-chips in een baan om de aarde brengen.
Veelgestelde vragen
Wanneer gaat Petal in gebruik?
Meta noemt 2029, zonder precieze datum.
Komt Petal in Nederland of België aan land?
Nee. De kabel verbindt de Verenigde Staten met Frankrijk. Welke landverbindingen het verkeer daarna gebruikt, is niet bekend.
Wat is een multicore-glasvezel?
Een glasvezel met meerdere kernen naast elkaar die elk licht geleiden. Bij Petal zijn het er twee per vezel, waardoor de capaciteit bij dezelfde diameter verdubbelt.
Wat kost het project?
Meta heeft de kosten en de startdatum van de aanleg niet bekendgemaakt.
